Sa ngayon, malaki pa rin ang kakulangan sa DSP, puspusan pa ang mga pangunahing kliyente sa pag-lock ng production capacity, pero nagsimula nang pag-aralan ng buong industriya kung paano bawasan ang paggamit ng DSP, o kahit tuluyang tanggalin ito.
Ito mismo ang pinakamahalagang pagbabago sa susunod na yugto ng optical communications na dapat subaybayan.
Ngayong taon, ang kinikita ng merkado ay mula sa expansion ng kapasidad, pero susunod na ang kita mula sa pagbabago ng arkitektura.
Ilatag muna natin ang kasalukuyang sitwasyon.
Hindi pa tapos ang boom sa 1.6T. Ayon sa aming tinatayang resulta mula sa aming pananaliksik sa US Stock Investment Network, maaaring umabot sa 60 milyon hanggang 65 milyon ang demand para sa 1.6T optical module pagsapit ng 2027, at nananatiling masikip ang DSP sa supply chain.
Lalo na't pumasok na ang 1.6T DSP sa 3nm era, kaya't hindi ganoon kaluwag ang production capacity kumpara sa matured nodes. Sa kasalukuyan, humigit-kumulang 70% ng mga order para sa 1.6T DSP ay naka-lock na sa mga long-term agreement, at sina GOOGL, NVDA, MSFT, AMZN, META—ang mga pangunahing AI client—dahil malaki ang kanilang order at mas malalim ang relasyon sa supplier, natural na mas mataas din ang kanilang priority sa pagkuha ng produkto.
Sa madaling salita, sa mga susunod na isa hanggang dalawang taon, magpapatuloy ang production sa 1.6T, at mananatiling masikip ang supply ng DSP.
Subalit, mula sa perspektibo ng investment, hindi na ito bagong balita.
Kapag araw-araw ay binabantayan mo pa rin ang “gaano karami ang nadagdag na order sa 1.6T” o “gaano ka-kulang muli ang DSP”, ang totoo ay inuulit lamang ang mga bagay na napag-diskusyunan na ng market nitong nakaraang taon.
Mas gusto naming silipin ang susunod na hakbang.
Bakit gustong tanggalin ng industriya ang DSP?
Sa huli, iisa pa rin ang pangunahing isyu—kuryente.
Sa mga data center ng AI ngayon, hindi lang GPU ang iniintindi, kundi saan manggagaling ang kuryente pagkatapos bumili ng GPU, paano ang pagpapalamig, at gaano kalaki ang kuryenteng kailangang gamitin ng buong network para i-transfer ang mga data na ito.
May magandang halimbawa mula sa pananaliksik na ito na madaling intindihin.
Ang isang 800G optical module ay may average power consumption na humigit-kumulang 25W, kung saan halos kalahati ay mula sa DSP. Kung dahil sa process difference, mas mataas ng 3W ang konsumo ng isang DSP, tila maliit lang, pero sa isang 128-port switch, aabot ito sa halos 400W ang dagdag konsumo.
Idagdag pa ito sa AI cluster na binubuo ng daan-daang libo o maging milyong accelerators, iba na talaga ang kalalabasan.
Bukod pa rito, nagpapatuloy ang network upgrades—mula 800G, papunta ng 1.6T, at susunod ay 3.2T. Habang tumataas ang speed, habang humahaba ang transmisyon ng electrical signal sa PCB, mas mahirap kontrolin ang loss at power consumption.
Kung patuloy lang na aasahan ang “mas advanced na DSP” bilang solusyon, paliit na nang paliit ang space para dito.
Sa ganitong konteksto nagsimulang pumasok sa eksena ang NPO at CPO.
Sa 2027, ang unang tututukan ko ay NPO.
Ang NPO, simple lang, dating malayo ang optical module sa switch chip, ngayon, inilalapit ang optical engine sa tabi mismo ng switch chip.
Sa paglapit nito, hindi na kailangang tumakbo ng electrial signal sa PCB nang malayo, mababawasan ang loss, mababawasan din ang trabahong kailangang gawin ng DSP, kaya bababa rin ang konsumo ng kuryente.
Ayon sa tantiya ng pananaliksik, kumpara sa tradisyonal na solusyon, kayang magsave ng NPO ng 30%—40% sa power consumption.
Ang pinaka-dapat pagtuunan ay ang taong 2027.
Alam ng lahat ngayon na ang CPO ang direksyon, pero ang problema sa CPO ay maganda ang ideya pero hindi madali ang malakihang produksyon. Kung hindi makasunod sa plano ang ilang CPO switches sa paglabas sa merkado sa susunod na taon, maaaring pansamantalang pumalit ang NPO bilang transitional solution.
Maging ang pananaliksik ay nagtantiya na kung maramihang gagamit ng NPO ang mga related switch, batay sa bilang ng ports, aabot sa 12 milyong piraso ang scale pagsapit ng 2027.
Hindi ko masyadong pinanghahawakan ang 12 milyon bilang totoong bilang, dahil maraming assumptions dito—gano karaming CSP ang tatangkilik, lalabas ba on time ang produkto, kailangan pang patunayan.
Pero hindi ko malilimutan ang pagbabagong simbolo ng “12 milyon”: hindi basta concept na lang ang NPO ngayon.
Basta makakita na tayo ng totoong order, totoong shipment ng switch at validated ng CSP simula sa susunod na taon, magbabago na ang investment logic ng market.
Kaya naman sa 2027, tututukan ko nang husto ang NPO.
Sa bandang huli, hindi pa rin maiiwasan ang CPO
Ang NPO ay parang tulay lamang.
Ang tunay na magbabago ng optical interconnect architecture ay ang CPO pa rin.
Mas malapit sa switch chip ang optical engine dito, mas maiksi ang distansya, lalo pang bababa ang power consumption.
Ayon sa datos nang aming pananaliksik, ang NPO ay kayang mag-save ng 30%—40% sa power, samantalang ang CPO naman, sa ilang test, ay umaabot ng 60%—70% power saving.
Kung ang AI cluster ay umabot talaga sa milyon-milyong cards o higit pa, ang ganitong pagkakaiba ay direktang magiging gastos sa kuryente, pagpapalamig at kapasidad ng data center.
Pero may hamon din ang CPO: ang pinakamalaking problema ngayon ay hindi ang disenyo, kundi ang produksyon.
May libu-libong optical fiber na kailangang i-couple, paano mapapabuti ang yield, paano kontrolin ang cost—malaking hamon pa rin ito. Isama pa ang glass substrate, routing, drilling at advanced packaging, marami pa ang proseso na kailangang pagbutihin para maging mass production.
Kaya't pansamantala, hindi agad papalitan ng CPO ang tradisyunal na optical modules.
Ayon sa pananaliksik, makatuwiran ang time frame: bago sumapit ang 2028—2029, malamang may puwang pa ang DSP at tradisyunal na optical modules, at ang tunay na turning point sa teknolohiya ay baka dumating bandang 2029 o kahit 2030 na.
Marami pang taon sa pagitan.
Para sa investors, ito'y magandang balita. Hindi ito biglaang transition, kundi isang proseso na tuloy-tuloy nating mababantayan at mare-reaksyunan.
Dito, pati paraan ng pagpili ng stocks ay dapat mabago. Dati, simple lang: sino ang may pinakamaraming nabentang optical module?
Ngayon, baka kailangang tanungin: sino ang kumokontrol sa arkitektura ng susunod na henerasyon ng AI network?
Magkatulad pakinggan, pero magkaiba ang underlying investment logic.
Sa tradisyunal na arkitektura, ang switch manufacturer ang kumikita sa switch, DSP sa DSP, at ang optical chip at module company ay may sarili ring parte sa value.
Pero pagdating sa NPO, lalo na sa CPO, lalo nang nagkakalapit ang switch chip, silicon photonics, optical engine at advanced packaging.
Pag tumindi ang integration, siguradong magbabago ang value distribution.
Kaya mula ngayon, bukod kina LITE, COHR at iba pang kilala nating optical communications company, maglalaan ako ng mas maraming oras para sa NVDA, AVGO at MRVL.
Dahil hindi lang sila naglalaban sa isang chip, kundi pati kung sino talaga ang may kontrol sa mga bahagi ng susunod na AI network.
May isa pa akong isasama sa watchlist: INTC.
Kung sa hinaharap, sabay-sabay nang magko-compete sa advanced manufacturing at packaging ang AI chip, switch chip at CPO, tiyak na darating ang tanong: Maliban sa TSM, may iba pa bang kayang makipagsabayan?
Na-mention na sa pananaliksik, may ilang manufacturer na nagtatasa sa EMIB at advanced process ng INTC.
Hindi pa natin masasabi ngayon kung gaano kalaki ang kikitain ng INTC mula rito, pero kung tuluyang magsimula ang production capacity transfer sa advanced packaging, magiging iba na ang kuwento ng INTC, hindi lamang ang tanong kung makakabangon pa ba ang kanilang CPU.
Susunod, tutukan ang tatlong bagay na ito
Kailan magkakaroon ng totoong malakihang order ang NPO, kailan maaabot ng CPO ang mass production threshold, at sa pagitan ng NVDA, AVGO, MRVL, sino ang pinakatatagumpay na makakukuha ng malaking value sa susunod na AI network.
Ngayong taon, bilihan sa optical communications ay nakatuon sa “dami”.
Sa susunod na yugto, titignan na kung sino ang makakakuha ng “arkitektura”.
