Ang mga crypto cards ay hindi ang kinabukasan, ngunit ang onchain credit ang siyang susunod.

Opinyon mula kay: Vikram Arun, co-founder at CEO ng Superform

Ang mga crypto card ay hindi ang kinabukasan ng mga pagbabayad. Pansamantalang interface lamang ito para sa mundo na hindi pa lubusang tinatanggap ang mga cryptocurrencies.

Nakadepende ang mga ito sa mga bangko bilang tagapaglabas, Visa o Mastercard bilang mga tagapamagitan, at mga alituntunin sa pagsunod na kapareho ng TradFi. 

Sa karamihan ng mga kaso, ibinibenta ang crypto kapalit ng idle na USD, titigil ang assets sa pag-earn at bawat swipe ay nagiging taxable na transaksyon. 

Iyan ay hindi inobasyon. Iyan ay debit card lamang na may dagdag na mga hakbang. 

Habang lumalaki ang digital banks na nakabase sa blockchain, ang mga crypto card na umaasta na parang debit card ay mawawalan ng silbi, papalitan ng mga sistemang sumusukat sa cards bilang manipis na interface sa ibabaw ng matibay na onchain na credit.

Ang problema sa kasalukuyang mga crypto card

Para maunawaan kung bakit kinakailangan ang pagbabagong ito, isaalang-alang ang nangyayari sa kasalukuyang mga crypto card. Kapag pinipilit ng mga sistema ang mga user na ilikida ang kanilang mga hinahawakang asset para makagastos, pinapalakas nito ang paradigmn na pilit tinatakasan ng crypto: ang maling pagpipilian sa pagitan ng liquidity at pagmamay-ari. 

Ginagaya ng debit-style na crypto cards ang kaparehong sitwasyon dahil kailangan nilang gawing spendable balances ang asset, na pumipigil sa yield at ginagawang negative-sum ang sistema kung walang subsidiya. 

Itinuturing ng IRS ang conversion ng cryptocurrency sa fiat currency bilang taxable disposal, kaya bawat pagbili ng kape ay nangangailangan ng capital gains reporting at permanenteng tinatanggal ang asset mula sa pagiging produktibo. Karaniwang kumikita ang card issuers ng 1% hanggang 3%, dagdag isang flat fee bawat transaksyon mula sa interchange fees. Mukhang desentralisado ang infrastructure sa unang tingin, ngunit malalim ang mga dependency.

Inaayos ng onchain credit ang mga isyung ito

Imbes na ibenta ang assets para makagastos, pinapayagan ng onchain credit ang mga tao na magdeposito ng yield-bearing assets, magbukas ng credit line at magastos ito. Kapag nag-swipe ang tao ng card, tumataas ang kanilang utang, ngunit patuloy pa ring kumikita ang kanilang asset. Walang nabebenta maliban kung hindi makabayad ang tao. Kung bumaba ang posisyon sa mga pamantayan ng governance, deterministic at transparent ang liquidation. Ipinapakita ng paglipat na ito patungo sa wallet-native na credit na ang onchain credit ay mula konsepto ay nagiging praktikal na solusyon. 

Sa modelong ito, ang paggastos ay hindi nagpapababa ng pagmamay-ari; pinapataas nito ang utang. Patuloy sa pag-compound ang collateral hanggang ang credit line ay mabayaran o malikida. Walang pilit na conversion at walang idle na balanse. Sa kasalukuyan, nag-aalok ang yield-bearing stablecoins ng humigit-kumulang 5% yield, at ang DeFi protocols ay naglalaro mula 5% hanggang 12%, depende sa demand at token incentives.

Patuloy na kumikita ang mga user na nagtatabi ng mga asset na ito sa kanilang credit accounts habang may kapangyarihan silang gumastos.

Anumang earning asset ay maaaring gawing collateral

Ang paglipat na ito mula debit patungo credit ay lubusang binabago kung ano ang posible. Kapag naging pangunahing primitive ang credit, ang tanong ay hindi na "ano ang pwede kong gastusin?" kundi "ano ang ligtas na makakasecure sa aking credit?" Hindi na ukol sa kung ang asset ay pwedeng mabilis gawing cash. Tungkol ito kung pwede itong mapresyuhan ng tuloy-tuloy, may takdang panganib at deterministic na mare-resolba.

Binubuksan nito ang pintuan para makalaban ang mga produktibong asset para sa kanilang pagpasok. Ang mga vault shares, yield-bearing dollars, mga asset na may suportang US Treasury at strategy positions ay nangungunang collateral na hindi nangangailangang gawing idle balance. Nananatiling produktibo ang mga asset na ito hanggang kinakailangan ang liquidation. Kapag patuloy kumikita ang mga asset, hindi na kailangang pumili ng user sa pagitan ng liquidity at yield, mas mura na panatilihin ang credit lines at umaasa ang protocol sa kita mula sa management at performance, hindi lamang sa interest spreads.

Ang card ay interface lamang

Hindi produkto ang card. Ang card ay simpleng consumer-facing compatibility layer, isang manipis na authorization surface, at hindi ang source of truth. Ang mahalaga ay ang mismong credit line: ang kakayahang presyuhan ang onchain balance sheet ng user at magdesisyon, real time, kung pwede bang payagan ang paggastos.

Kaugnay: Tumaas ng 525 porsyento ang Visa crypto card spending sa 2025

Pinagsisilbihan ng mga card ang merchants at consumer. Subalit kapag credit na ang primitive, interchangeable na ang interfaces. Kaya na ng software at autonomous agents na mag-request ng payment programmatically. Sa pamamagitan man ng cards o APIs, pareho ang tunay na tanong: Pinapayagan ba ang paggastos na ito ayon sa credit ng user?

Kung ang credit logic ay nasa loob ng card, mananatili ang mga tao sa interchange fee structure, saradong payment rails at mahigpit na KYC requirements. Kung ang credit ay nasa onchain, opsyonal na lamang ang card. Nanatiling nasa kontrol ng user ang collateral, real time ang authorization ng paggastos at deterministic ang liquidation. 

Pamamahala ng panganib sa pamamagitan ng transparency

Siyempre, may mga tanong ukol sa kaligtasan ang sistemang ito. Ang pinaka-agad na pagtutol ay volatility. Kung ang collateral ay pwedeng bumaba ang halaga, paano mapoproteksyunan ang mga tao laban sa liquidation habang bumibili lang ng mga pamilihan?

Itinatakda ng governance ang conservative loan-to-value ratios bago pa man gamitin, tinitiyak na parte lang ng collateral ang pwedeng hiramin. Habang kumikita ang collateral, awtomatikong lumalaki ang buffer. Tuloy-tuloy ang pricing, hindi sa arbitraryong pagitan, at transparent ang liquidation triggers mula simula pa lang.

Tinatago ng tradisyonal na credit ang risk sa adjustable na interest rates, mga surprise fees at mga term na nakatago sa legal na dokumento. Ginagawang lantad ng onchain credit ang panganib. Governance-set na parameters ang nangangahulugang ang komunidad ang magpapasya kung ano ang katanggap-tanggap, hindi ang risk committee ng bangko na lihim ang deliberasyon.

Ang landas pasulong

Ang sagot sa pamamahala ng panganib na ito ay nasa kung paano pinamamahalaan ang sistema. Kontrolado ng governance kung aling mga asset ang pwedeng gawing collateral, paano ang pagpepresyo, anong antas ng panganib ang katanggap-tanggap at kailan magaganap ang liquidation. Kusang-loob ang mga tao na magdeposito ng collateral, at mula noon, sinusunod ng protocol ang mga patakaran nang walang blanket access sa pondo o tahimik na pagbabago ng parameters.

Hindi mawawala ang mga crypto card dahil nabigo sila. Mawawala sila dahil nagtagumpay silang i-bridge ang crypto sa mundo na gumagana pa rin sa lumang payment rails. Habang gumaganda ang mga wallet at post-standard na ang crypto-native na mga pagbabayad, hindi na kakailanganin ng bangko, issuer o card network sa paggastos. Magbabago ang mga interface. Magbabago rin ang payment rails. Ngunit ang onchain credit ay mananatili: ang kakayahang gumastos nang hindi nagbebenta, panatilihing produktibo ang mga asset at ipatupad ang risk nang malinaw.

Ang card ay isang interface. Credit ang sistema.

Opinyon mula kay: Vikram Arun, co-founder at CEO ng Superform.