Opisyal na Pagsusuri: Ang mga Amerikano, hindi ang mga dayuhan, ang nagbabayad para sa taripa ni Trump

Isang bagong ulat mula sa Federal Reserve Bank ng New York ang nagpatunay sa matagal nang babala ng mga ekonomista: Ang pasanin ng taripa ay halos ganap na binabayaran ng mga residente ng mismong bansa na nagpapatupad nito.

Ang simpleng katotohanang ito — na ngayon ay napatunayan sa ika-21 siglo sa Estados Unidos — ay isa sa mga pangunahing aral sa mga kursong panimula ng ekonomiks, kasinghalaga ng teorya ng supply at demand. Palaging ganito!

Ipinakita sa pananaliksik ng New York Fed na noong 2025, ang mga negosyo at mamimili sa Amerika ang nagbayad ng halos 90% ng kabuuang halaga ng taripa sa mga inangkat na produkto sa taon na iyon. Hindi ito nakakagulat: kamakailang napag-alaman din sa mga pag-aaral ng National Bureau of Economic Research at Congressional Budget Office (CBO) na halos ganito rin ang konklusyon.

Hindi tinalakay nang detalyado sa ulat ng New York Fed ang eksaktong paghahati ng pasanin sa pagitan ng mga negosyo at mamimili, ngunit tinatayang sa ulat na inilabas ng CBO noong Miyerkules, patuloy na babawasan ng mga negosyo nang bahagya ang kanilang profit margin para maibsan ang dagdag na gastos, habang ipapasa ang karamihan ng buwis (70%) sa mga mamimili. (Tungkol naman sa matagal nang iginigiit ni Pangulong Trump na mga dayuhang exporter ang magbabayad nito? Tantiya ng CBO, sila ay sumasalo lamang ng humigit-kumulang 5% ng kabuuang halaga.)

Sa aktuwal na halaga ng dolyar, ayon sa datos ng hindi partidong Tax Foundation, ang taripa noong 2025 ay katumbas ng karagdagang $1,000 na buwis kada pamilyang Amerikano sa karaniwan.

Sa isang banda, ito ay mga karaniwang ulat-akademiko lang mula sa grupo ng mga eksperto, at ang mambabasa din ay kapwa eksperto. Para kay Trump, sa kanyang tinawag na “pinakamagandang salita sa diksyunaryo” — taripa, walang saysay ang kolektibong karunungan ng mga ekonomista.

Ngunit habang inilalabas ang mga ulat ng CBO at New York Fed, lubog sa “tariff fatigue” ang Washington.

Noong Miyerkules, anim na Republican na miyembro ng Kapulungan ng mga Kinatawan ang bihirang nakipag-alyansa sa mga Democrat para bumoto, na ang layunin ay buwagin ang ipinataw na taripa ni Trump sa Canada — isang hayagang pagtutol sa pangunahing economic agenda ni Trump. Kailangang linawin, hindi naman talaga mabubuwag ang mga taripang ito — kahit pa maipasa sa Senado ang panukalang batas, tiyak na gagamitin ni Trump ang kanyang veto power. Ngunit gaya ng inaasahan, hindi natuwa ang White House sa “pagbaliktad” ng ilang kaalyadong mambabatas. Ilang sandali matapos ang botohan, nagbanta si Trump na sinumang Republican sa Kongreso na boboto laban sa taripa ay haharap sa “mga kahihinatnan.”

Samantala, anumang oras ay maaaring maglabas ng desisyon ang Korte Suprema tungkol sa legalidad ng mga taripa ni Trump, na posibleng bumaliktad sa buong agenda niya.

Sa isang pahayag, ipinaglaban ni Kush Desai, tagapagsalita ng White House, ang taripa, at binigyang-diin na bagamat “ang average na taripa sa Amerika ay tumaas ng halos pitong ulit,” bumaba na ang inflation at lumago pa ang kita ng mga negosyo.

“Ang katotohanan ay, ang mga patakarang pang-ekonomiya ni Pangulong Trump tulad ng pagbawas ng buwis, deregulasyon, pagtaas ng taripa, at kasaganaan sa enerhiya, ay nagpapababa ng mga gastos at nagpapabilis ng paglago ng ekonomiya,” aniya.

Siyempre, habang nangyayari ang lahat ng ito, ang karaniwang Amerikano ay galit na galit dahil sa patuloy na pagtaas ng halaga ng pamumuhay, at lalong sinisisi si Trump at ang mga Republican. Ang pangako ni Trump na “magpapababa ng presyo sa unang araw ng kanyang panunungkulan” ay hindi natupad. (Maliban na lang sa ilang produkto tulad ng itlog — dito ay maaaring sabihin na nakamit niya, na pangunahing dahil sa pagsisikap ng mga magsasaka na mapigilan ang kakulangan ng suplay at pagtaas ng presyo dulot ng bird flu.)

Sa datos, maayos ang takbo ng ekonomiya ng Amerika. Malaki ang dahilan nito dahil sinusukat ang ekonomiya batay sa average at kabuuan.

Halimbawa, sa employment report na inilabas noong Miyerkules para sa Enero. Sa pangkalahatan, napakalakas ng datos: may dagdag na 130,000 trabaho, halos doble ng inaasahan ng mga ekonomista. Ngunit kung susuriin, halos lahat ng pagtaas ng trabaho ay nagmula sa iisang sektor, ang healthcare. Sa mas malalim na pagsusuri, ang ibang sektor ay mahina ang paglago, o may nabawasang trabaho. Sa katunayan, sa buong 2025, 97% ng bagong trabaho ay mula lang sa healthcare at social assistance.

Ito mismo ang tinukoy ni Diane Swonk, ekonomista ng KPMG, bilang tipikal na halimbawa ng “isang-paa na bangko” na sumusuporta sa buong ekonomiya. Ang dalawa pang “isang-paa na bangko” ay: labis na paggastos ng mayayaman, at ang daan-daang bilyong dolyar na inilagak ng mga higanteng teknolohiya sa imprastraktura ng artificial intelligence.

Editor: Guo Mingyu